g-index, Leo Egghe tarafından önerilen ve h-index’in bir tamamlayıcısı olarak konumlanan yazar metriğidir. Kabaca, en çok atıf alan g makalenin toplam atıfı en az g² olacak şekilde en büyük g’yi arar. Böylece birkaç çok yüksek atıflı “yıldız” makale, h-index’te olduğundan daha görünür ödüllendirilir. h, düz bir eşik çubuğu koyarken g, üst kuyruktaki atıf kütlesine daha duyarlıdır.
Pratikte g genellikle h’den büyük veya ona yakındır. Alanı hızlı atıflı ve inceleme makalesi üreten araştırmacılarda g belirgin açılabilir. Yine de g de veritabanı kapsamına bağlıdır ve kariyer süresiyle büyür. Tek metriğe indirgenmiş “yıldız araştırmacı” etiketi için yeterli değildir; alan normları şarttır.
Birçok Türk yönergesi g-index istemez; Scopus/WoS arayüzlerinde de h kadar öne çıkmayabilir. Yine de özgeçmiş anlatısında “birkaç çok etkili makale + sağlam çekirdek” hikâyesini desteklemek için kullanılabilir. i10-index Scholar’a özgüdür; g daha çok bibliyometrik literatürde tartışılır.
g-index’i h-index ve citation maddeleriyle birlikte okuyun. Metrik kovalamak için aşırı özatuf veya karşılıklı şişirme hem g hem h’yi kirletir. Temiz yazar kimliği (ORCID) olmadan hangi yayın kümesi üzerinde g hesaplandığı belirsizleşir.
g-index maddesini dosyada veya dergi seçiminde kullanırken yılı, resmi kaynağı ve varsa kategori / koleksiyon adını birlikte yazın. Bu sözlükteki ilgili maddelerle çapraz okumak, tek cümrelik sloganlara sıkışmayı engeller; jüri ve fonlayıcı diline daha uyumlu, doğrulanabilir bir anlatım sağlar.