Ferraris'ten Giddens'a: Yeni Gerçekçiliğin İnşacılığa Evrimi

OpenAlex Türkçe

Gerçekçilik düşüncesi sosyal bilimler literatüründe her geçen gün ağırlığını arttırmaktadır. Kendi içerisinde birçok farklı yaklaşım barındırması nedeniyle tek bir gerçekçilik düşüncesinden söz etmek mümkün değildir. Çalışmada birçok farklı gerçekçi yaklaşımdan biri olan Ferraris’in ‘yeni-gerçekçilik’ yaklaşımı ile Giddens’ın ‘yapılaşma teorisi’ arasındaki benzerlikler değerlendirmeye alınmıştır. Her ne kadar Giddens’ın teorisi inşacı bir perspektifte konuşlandırılsa da yapılaşma teorisinin öne sürdüğü ‘yapının ikiliği’ fikri nispi bir dışsal gerçeklik varsayımını ve ‘kısmi nedenselliği’ içinde barındırmaktadır. Toplumun zaman-mekan genişlemesi bağlamında sürekli yapılaşma içinde olduğunu öne süren ve yapının kurallar ve kaynaklar olarak yeniden tanımlandığı teorisiyle Giddens, dışsal gerçekliği bir ‘an’ (duree/süre) olarak varsaymaktadır. Giddens’ın gerçekçiliğe bu ‘göz kırpışı’ Ferraris’in yeni-gerçekçi yaklaşımı ile aralarında teorik bir yakınlığın olabileceğini düşündürtmektedir. Ancak bu ilişkinin yönü yeni-gerçekçiliğin evrimine işaret etmektedir. Bu çalışma, Ferraris’in ‘sosyal gerçekliğin dokümanlar aracılığıyla somutlaştığı’ yönündeki gerçekçi iddiasının Giddens’ın yapılaşma teorisinin yeniden dile getirilmesi olduğunu öne sürmektedir. Ferraris’in inşacılar ile gerçekçiler arasındaki ‘ebedi barış’ arayışı yeni-gerçekçi yaklaşımın inşacılığa evrilmesi ile mümkün olduğu bu çalışmada dile getirilmiş ve Ferraris’in birçok açıdan inşacılığa evrildiği metinde gösterilmiştir.